Dzikie zwierzęta
Z uwagi na fakt, że 62% powierzchni naszej gminy stanowią użytki leśne, kontakt z dzikimi zwierzętami jest bardzo częstym zjawiskiem.
W przypadku spotkania dzikiego zwierzęcia nie należy krzyczeć, biegać, próbować płoszyć zwierze, podchodzić blisko, próbować oswajać, dotykać czy głaskać. Zwierząt nie można też karmić.
Dzik - wiele osób boi się dzików, mimo że dzik nie jest z natury zwierzęciem agresywnym. Natomiast sprowokowane może zaatakować. Podobnie szczególną ostrożność należy zachować w okresie rui i odchowywania młodych.
Jak unikać spotkań z dzikami?
- należy utrzymywać czystość i porządek na terenach swoich nieruchomości,
- regularnie likwidować zachwaszczenia i zakrzaczenia,
- usuwać opadłe owoce z przydomowych sadów, gdyż stanowią one przysmak dzików,
- zadbać o umocnienie ogrodzeń, w szczególności ogrodów działkowych,
- nie wolno wyrzucać żywności w miejscach do tego nieprzeznaczonych,
- pojemniki na odpady przetrzymywać na nieruchomości, a wystawiać do pasa drogowego w dniu odbiory przez firmę wywozową,
- kosze/pojemniki na śmieci muszą być zamykane, aby dzik nie mógł się do nich dostać i nie wyczuł zapachu pożywienia,
- przebywając z psem w miejscach gdzie może dojść do spotkania z dzikiem należy bezwzględnie trzymać swoje zwierzę na smyczy,
- unikać miejsc bytowania dzików, które łatwo można poznać po zrytym terenie.
Źródło: http://www.staporkow.radom.lasy.gov.pl
Pamiętajmy!
Próba nakarmienia dzika może sprowokować jego atak. Ryzyko jest większe gdy zwierzę jest chore, ranne, opiekuje się potomstwem lub znajduje się w okresie godowym.
Co robić, gdy zobaczysz dzika? Najlepiej powoli i po cichu się oddalić!
- Nie wolno panikować, zachowywać się głośno, robić gwałtownych i zamaszystych ruchów.
- Dziki nie są agresywne, atakują tylko, gdy czują się zagrożone lub sprowokowane.
- Trzeba jednak uważać, gdy locha jest z warchlakami, gdyż w tym okresie łatwo wzbudzić jej niepokój.
- Dzik, który sprawia wrażenie zwierzęcia oswojonego, w dalszym ciągu jest niebezpieczny - nie wolno karmić go ani podchodzić do niego!
Co zrobić, gdy natrafimy w lesie na młode zwierzę, które wygląda na porzucone przez matkę?
Praktycznie wszystkie zgłoszone wypadki znalezienia „porzuconego" młodego zwierzęcia to fałszywy alarm. Nie należy zbytnio zbliżać się do takich zwierząt, dotykać ich i pod żadnym pozorem zabierać ich z lasu. Pozostawianie młodych zwierząt samych, np. zajęcy, saren czy dzików, to nie brak dbałości o potomstwo ze strony rodziców, ale wręcz przeciwnie - objaw troski o ich byt. To wypracowana przez zwierzęta strategia przetrwania: młode zwierzę nie wydziela intensywnego zapachu, więc nie wyczują go drapieżniki, mało się porusza i ma maskujące ubarwienie, co zapewnia mu ochronę. Ciągła obecność dorosłych zwierząt w pobliżu zagraża młodym i ściąga uwagę drapieżników. Matka dyskretnie obserwuje młode, a zbliża się do nich tylko na czas karmienia.
Zabierając z lasu małą sarnę na oczach jej matki wyrządzamy jej wielką krzywdę. Takie „uratowane" zwierzę w zasadzie nie ma szans na wychowanie wśród ludzi i powrót do naturalnego środowiska.
Bóbr Europejski - to największy gryzoń Eurazji: masa ciała dorosłego osobnika dochodzi do 29 kg, a długość - do 110 cm. Jest zwierzęciem silnie terytorialnym, rodzinnym i zasadniczo monogamicznym; wiedzie nocny tryb życia. Posiada wiele cech morfologicznych, które ułatwiają mu prowadzenie ziemnowodnego trybu życia. Może przebywać pod wodą bez przerwy nawet do 15 minut. Bóbr potrafi przystosować środowisko do własnych potrzeb. Dzięki wyjątkowo silnym siekaczom bobry potrafią ściąć bardzo grube drzewa, o średnicy nawet do 1 m. Do najbardziej charakterystycznych śladów funkcjonowania bobrów w środowisku należą budowane przez nie tamy i żeremia. W większości krajów europejskich bóbr podlega ochronie na podstawie dwóch aktów prawnych: Konwencji o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk oraz Dyrektywy Siedliskowej. W Polsce jest gatunkiem częściowo chronionym.
Jaki organ jest kompetentny w sprawie zniszczenia tam bobrowych?
Zgodnie z art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody regionalny dyrektor ochrony środowiska na obszarze swojego działania może zezwolić na rozbiórkę tamy bobrów. Zatem niszczenie tam bobrowych (i żeremi) jest bez tego zezwolenia zabronione i stanowi wykroczenie, o którym mowa w art. 131 pkt 14 cytowanej ustawy.
Z przepisu tego wynika, że kto bez zezwolenia lub wbrew jego warunkom narusza zakazy w stosunku do roślin, zwierząt lub grzybów objętych ochroną gatunkową, podlega karze aresztu albo grzywny.
Tama bobrowa.
Od kogo można ubiegać się odszkodowania za wyrządzone szkody przez dzikie zwierzęta?
Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21.07.2014r. odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez dzikie zwierzęta ponosi Skarb Państwa. Odpowiedzialność ta została uregulowana w dwóch aktach prawnych, a mianowicie w ustawie o ochronie przyrody oraz w ustawie prawo łowieckie. Kwestie dotyczące szkód wyrządzonych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny usankcjonowano w prawie łowieckim, natomiast odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez bobry, rysie, wilki, żubry i niedźwiedzie została uregulowana
w ustawie o ochronie przyrody.
Odszkodowanie za szkody w uprawach i płodach rolnych wyrządzone na obszarach wchodzących w skład obwodów łowieckich wypłacane są przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego.
Zgodnie z treścią ustawy prawo łowieckie:
1. Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego jest obowiązany do wynagradzania szkód wyrządzonych:
1) w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny;
2) przy wykonywaniu polowania.
2. Szacowania szkód a także ustalania wysokości odszkodowania dokonuje zespół składający się z:
1) przedstawiciela wojewódzkiego ośrodka doradztwa rolniczego;
2) przedstawiciela dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego;
3) właściciela albo posiadacza gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda.
3. Wniosek o szacowanie szkód, w tym ustalenie wysokości odszkodowania, właściciel albo posiadacz gruntów rolnych składa do dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego.
4. Szacowanie szkody składa się z:
1) oględzin;
2) szacowania ostatecznego.
5. W przypadku szkód wyrządzonych w płodach rolnych, szkód wyrządzonych przez dziki na łąkach i pastwiskach oraz szkód w uprawach, jeżeli szkoda powstała i została zgłoszona bezpośrednio przed sprzętem lub w jego trakcie, dokonuje się wyłącznie szacowania ostatecznego.
6. Wypłaty odszkodowania dokonuje dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego w terminie 30 dni od dnia sporządzenia protokołu z szacowania ostatecznego, od którego nie wniesiono odwołania.
7. Właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda, oraz dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego przysługuje odwołanie do nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu,.
8. Odszkodowanie nie przysługuje m.in.:
1) osobom, którym przydzielono grunty stanowiące własność Skarbu Państwa jako deputaty rolne na gruntach leśnych;
2) posiadaczom uszkodzonych upraw lub płodów rolnych, którzy nie dokonali ich sprzętu w terminie 14 dni od dnia zakończenia okresu zbioru tego gatunku roślin w danym regionie, określonego przez sejmik województwa w drodze uchwały;
3) posiadaczom uszkodzonych upraw lub plonów rolnych, którzy nie wyrazili zgody na budowę przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego urządzeń lub wykonywanie zabiegów zapobiegających szkodom;
4) za szkody nieprzekraczające wartości 100 kg żyta w przeliczeniu na 1 hektar uprawy;
5) za szkody powstałe w płodach złożonych w sterty, stogi i kopce, w bezpośrednim sąsiedztwie lasu;
6) za szkody w uprawach rolnych założonych z rażącym naruszeniem zasad agrotechnicznych;